We vieren een bijzonder jubileum: Camille Essed, onze directeur personeels- en juridische zaken, is al 20 jaar verbonden aan Lionarons GGZ en De Wijkpraktijk. In die twee decennia heeft zij een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van ons personeelsbeleid en in het bouwen aan een steeds groter wordende organisatie. Met een scherp oog voor mens én organisatie draagt zij bij aan duurzame inzetbaarheid, professionele groei en een werkklimaat waarin ruimte is voor ontwikkeling en vitaliteit. Camille blikt met ons terug op de voorbije jaren, op hoe zij de organisatie en zichzelf zag groeien en ontwikkelen.
Camille studeerde rechten aan de Universiteit Maastricht en startte haar professionele carrière in Den Haag, waar zij werkte bij een rechtsbijstandsverzekeraar. De vrijgevestigde praktijk van Helen Lionarons, haar moeder én oprichtster van Lionarons GGZ, was toen nog relatief klein. “We hadden toen circa 10 medewerkers. Ik herinner me nog wel dat ik om de week 2 dagen naar Limburg ging om Helen wat uit te helpen op juridisch gebied, maar dat deed ik gewoon naast mijn baan”. Door persoonlijke omstandigheden verhuisde Camille terug naar het zuiden en had daar natuurlijk ook een baan nodig. “In feite een gelukkige samenloop van omstandigheden: ik zocht werk en Helen had iemand nodig die haar hielp bij haar alsmaar groter wordende praktijk.”
Toen Camille bij Lionarons GGZ begon in 2005 had de door Helen opgerichte praktijk net de instellingserkenning gekregen. “Ik ben toen gelijk aan de slag gegaan met ons kwaliteitshandboek dat we nodig hadden voor onze eerste HKZ-certificering. Bovendien moest ik me natuurlijk het arbeidsrecht in relatief korte tijd eigen maken, omdat Personeelszaken ook onder mijn verantwoordelijkheid kwam ”, vertelt Camille.
In de afgelopen 20 jaar is het personeelsbestand van de Lionarons Groep (bestaande uit Lionarons GGZ en zusterorganisatie De Wijkpraktijk) gegroeid van circa 10 naar 170 medewerkers. “De grootste groei hebben we doorgemaakt na de instellingserkenning. Toen hebben we in één jaar tijd wel 40 mensen aangenomen.”
In haar portefeuilles personeel en juridische zaken ervaart Camille met name veel werkplezier van personeelszaken: “Personeelsmanagement is heel dynamisch. Ik geniet ervan om met mensen in interactie te zijn.”
Het is juist die interactie en verbinding met medewerkers, waar Camille ook zelf van groeit: “Ik heb gaandeweg ontdekt dat ik een soort natuurlijke nieuwsgierigheid naar mensen in me heb. Ik wil ontdekken wat iemand beweegt. Door me te verbinden met andere mensen ben ik op een mooie manier in de gelegenheid om ook zelf te groeien.” Hoewel Camille intussen ondersteund wordt door een aantal medewerkers en ook het secretariaat onder haar verantwoordelijk valt, voert ze bepaalde gesprekken met medewerkers nog altijd zelf. “De arbeidsvoorwaardengesprekken, maar ook het exitgesprek als een collega uit dienst gaat, voer ik altijd zelf. Ik ben oprecht nieuwsgierig naar de mens die ik tegenover me heb. De Lionarons Groep is natuurlijk ontstaan als familiebedrijf. Als ik kennis maak met nieuwe medewerkers leg ik altijd uit dat we nog steeds belang hechten aan bepaalde familiewaarden, zoals vertrouwen en persoonlijke betrokkenheid.”
Camille is trots op de organisatie: “Als ik mensen spreek die in dienst komen, hebben ze vaak al een keer met onze behandelaren of praktijkondersteuners meegelopen om kennis te maken. Ze vertellen dan dat ze zich vanaf meet af aan heel welkom hebben gevoeld in het team. Dat hoor ik ook als medewerkers uit dienst gaan. Er zijn natuurlijk allerlei redenen waarom iemand kiest voor een andere werkgever, maar ze geven telkens weer aan dat ze die betrokken en persoonlijke sfeer bij ons zullen gaan missen. Medewerkers hebben hier oog voor elkaar, zijn met elkaar begaan. Nieuwe medewerkers komen in de teams in een soort warm nest terecht. Het zegt natuurlijk ook veel dat we heel wat medewerkers hebben die al écht lang bij ons in dienst zijn. Dat hebben we toch maar mooi met z’n allen bereikt!”
Natuurlijk zijn er ook minder leuke kanten aan Camilles’ werk. “Ik moet dan wel bekennen dat die vaak te maken hebben met externe factoren, waar we zelf niet zoveel invloed op hebben. De hoge werkdruk, de administratieve lasten, er wordt veel van onze medewerkers verwacht. Ik zie echt dat medewerkers daar soms onder lijden. Als organisatie moeten we daar iets mee, maar we zijn ook weer te klein om bijvoorbeeld van alles te eisen bij verzekeraars of gemeentes. Daar kan ik wel gefrustreerd over raken, omdat ik onze medewerkers een goede balans gun.” Camille roemt de voordelen van werken bij Lionarons GGZ en De Wijkpraktijk: Nog veel belangrijker vind ik dat wij elkaar zien en aandacht hebben voor elkaar. We doen het samen en staan voor elkaar klaar. Dat heb ik persoonlijk zelf ook al zo mogen ervaren.”
De Lionarons Groep groeide flink in de afgelopen twee decennia. Camille merkt dat ze zich met die steeds groter wordende organisatie, ook zelf heeft ontwikkeld: “We leren als directie steeds meer om medewerkers te betrekken bij ons beleid. We beseffen steeds meer dat we samen voor grote uitdagingen staan en dat we niet zonder elkaar kunnen. Soms moeten we het gewoon doen met de voorwaarden en omstandigheden waar we aan moeten voldoen, maar we hebben geleerd om dat niet meer top-down aan onze medewerkers op te leggen. We leggen nu veel meer uit waarom we voor bepaald beleid moeten kiezen en vragen hen om met ons mee te denken, hoe we er binnen de kaders die ons worden opgelegd, zo goed mogelijk mee om kunnen gaan. Dat voelt veel meer als een gedeelde verantwoordelijkheid.”
Op naar het volgende lustrum voor Camille. “En daar kijk ik naar uit. Ik heb een hele leuke baan, fijne collega’s én ik kan met mijn familie werken. Ik kan geen veiligere werksetting bedenken. Ik denk dat onze medewerkers die veilige werksetting net zo ervaren. We leren al doende, lopen tegen dingen aan en leren daar dan ook weer van. Leren ‘on the job’ dus. Vroeger voelde ik me daar nog wel eens onzeker over, maar met het ouder worden, merk ik ook dat ik extra vleugels in mijn groei heb gekregen. Ik weet en ervaar dat wij als organisatie best veel goed doen.” Camille besluit: “Ik zou onze organisatie wel wat meer rust gunnen, het blijven maar roerige tijden. Met wat meer rust zouden wij, maar ook andere zorgaanbieders, de tijd hebben om écht duurzame oplossingen te bedenken.”
Terug naar het overzicht